1 Kasım 2011 Salı

Emine'nin Nişan Kurabiyeleri


 Bu kurabiyelerin hem Emine için hem de benim için ayrı bir anlamı var sanırım... Emine evleneli aylar oldu ben daha nişan kurabiyelerini yayınlamadım:( Tembellik işte tek açıklaması bu.. Madem bu kadar beklendi hikayeyi anlatmadan olmaz...

 2011 şubat aylarındaydı Emine nişanlanacak ve ben kurabiye yapıcam diye söz verdim. Eşim ailesini görmeye Trabzona gitti. Ben kurabiye yapmak için malzemeleri aldım.Hepsini çantama yerleştirdim. MErt kreşten geldi biz eve doğru yola çıktık... Hatta Emine'ye hadi sen de gel bize nasıl yapıldıklarını görürsün dedim.Günlerden Çarşamba... Kara çarşamba...
Mert yolda kemerini çözdü..eve varmaya az kaldığı için önemsemedim. Bir iki tak dedim sonra yol da az kaldı kendi de mızıklıyor diye ısrar etmedim. Hava da nasıl yağmurlu aman yarabbi. Deliniyor gök resmen. Tam eve varacağım anayola çıktım ki tali yoldan gelen kamyonu gördüm. zaten hızım 40 filan. Kamyon da beni gördü ben de onu gördüm durdu... sonra aniden geçmeye karar verdi. İşte o an olanlar oldu. Kamyonla çarpıştık. Arkama bir döndüm Mert yok...Çıldırcaktım az daha... Hemen arabayı durdurdum dışarı fırladım. Merti buldum aşağıya düşmüş. Ama bişey anlamamış ben şokla çocuğu silkelerken " Anneeeee napıyosun yaaaaaaaaa" demesiyle kendime geldim:) Kendime geldikten sonra kamyon şoförünün yakasına yapıştım. Ne kadar kendime gelmişsem "Oğluma bişey olsaydı seni ellerimle boğardııımmm " diye bağırdığımı hatırlıyorum. sonrasında karşı binanın güvenlik görevlisi beni sakinleştirdi. Sanki o adam beni dövemezmiş gibi.:)) Şokuma saygı duydu muhtemelen salak...
Sonra polisler filan çağrıldı arkadaş çağrıldı Mert'i eve göndericez gitmiyor. Yok ben polis görmeden şurdan şuraya gitmem:)) Gülermisin ağlar mısın???
Neyse hastaneye filan da gittik bişeyimiz yok şükür ama ben kurabiye yapıcam. Kıza söz verdim. Nolcak şimdi??

Ertesi gün sırtım filan da ağırdığı için 1 gün işe gitmedim. Emine'yi de asla kıramazdım kalktım kurabiyeleri yapmaya... Heralde o kadar işten sonra bunları yapmış olmam size ne dşündürüyor bilemem ama ben planlarımın bozulmasından nefret ederim ondan kendimi yerine koydum hadi Elif toplan dedim... Sonunda kurbişleri hazırladıımmmm:)

Kurabiyeleri yaptıktan sonra Emine'ye resimleri mail attım. O kadar mutlu oldu ki valla kazayı da sırtımı da hepsini unuttum. Bir de "Elif Hanım ben size geçmiş olsun için arıycaktım ama aklı kurabiyelerinde kaldı diye düşünmeyin diye aramadım " demez mi :)) Canım yaa..

Emine'ciğim şimdi güzel yuvanda mutlusun Allah hiç bozmasın. Hep gülümseyerek bak bu hatıraya diye ayrıntıları ekledim..
Sevgilerimle ....