7 Eylül 2009 Pazartesi

Bab-ı Esrar ve Geride Kalan Hatıralar

Uzuunn bir uykudan kalkıp bir sabah, baktım ki yepyeni odamda eşya... Çocukluk evim bu değildi .... Eyvahh !!! Gördüğüm değildi bu bildiğim dünya...Ellerim bir kanat gibi titrekti. Tutmasam gözümden yaş inecekti. Bir şey beni dürtüp aynaya çekti? Ordaydı gecenin esrarı güya. Sordum etrafıma ne oldu? ne var? Nedir suratımda bu çukur yollar? Sanki yaşamaya güvenim kadar büyük birşey çaldı benden dünya...
Titrek mumlar yanınca, bu bir asırlık ağaç, mehtapla orman gibi gizli yollarla doldu. Dedi yastığa dayan, o cam gözlerini aç ve seyret çizgilerini, neler geçti ne oldu? Manalarla çizgiler içiçe bende hazır. Herşey her yer tozduman zamanın havanında. Arıyorsun? Hani tarihin kaybettiği SIR? Çookk eski bir konağın oymalı tavanında....

Lisedeyken Babilde kendi halinde bir yazar olmayı düşleyen arkadaşımdan üniversite yıllarımda bana attığı kartpostal geçti elime haftasonu. Okudum okudum defalarca yazıyı...Ve en sonuna eklemiş... "Vee sonumuz böyle olacak. Kaybolan bir ömür ve geride kalan hatıralar..."

Yıllar geçecek gidecek gerçekten. Anı yaşayıp resmin içinden güzellikleri ayıklamak bizim elimizde. Bu güzelliklerden Bab-ı Esrar da nasibini almalı ve geride kalan okunmuş hatırlardan olmalı diyenlerdenim...

2 yorum:

Gönül dedi ki...

merak ediyordum ama okumamak nasip olmadı yada sıra gelmedi dielim..hayatım en kısa zamanda alıp okucam artık sende söyledikten sonra...öpüyorum sevgilerimle..ayrıca yarışma desteğinden dolayıda çok teşekkürler.....

Gönül dedi ki...

merak ediyordum ama okumamak nasip olmadı yada sıra gelmedi dielim..hayatım en kısa zamanda alıp okucam artık sende söyledikten sonra...öpüyorum sevgilerimle..ayrıca yarışma desteğinden dolayıda çok teşekkürler.....